Delen     Populaire blogs     Volgende blog »
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
A blind horse lodge
Genadebrood dieren
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Lodge voor wegwerp / gehandicapte dieren



Mijn Profiel

UniqueColour
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privé bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



Categorieën Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Bij Maya in Afrika
22 oktober 2016 23:33

Naar mijn zus in Afrika!
07 juli 2016 18:33

Lang geleden............
20 april 2016 21:20

Rooie Rakker
10 september 2015 19:51

Geen Snoer Meer
30 juli 2015 17:20




Fotoboeken


Hangbuikzwijn-trio (13)
_
Papagaai (9)
_

In memoriam (35)
_
Katten (35)
_

Paarden (30)
_
Honden (21)
_



Weblog Vrienden


Hera
Van: hera

Bennekesblogje
Van: Benneke

Redsblog
Van: redone

Piekersels
Van: ChilaE

Koken kunst kouten
Van: wenny-m

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Mijmeringen
Van: Ofsen

Blauwvinger
Van: amida

Leuke dingen
Van: tteun

Bie wotterkaant
Van: Gribou---Greet

Apie is er nog
Van: kortekee




Gastenboek berichten

GerardS
02 januari 2016 12:46
_
Ook op deze wijze wil ik je feliciteren met je verjaardag vandaag en maal er vooral een fijne dag van.

RheaB
02 januari 2015 21:20
_
Lijdia Van harte gefeliciteerd met je verjaardag Groetjes van RheaB

Ria redsblog
02 januari 2015 21:11
_
Lijdia van harte gefeliciteerd met je verjaardag!!!!




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door mellina om 06:43
_
Mellina Online

Door pluisje1968 om 06:42
_
Pluisje1968 Online

Door Nw.Geintje om 06:42
_
Nw.Geintje Online

Door inemaartje om 06:40
_
Inemaartje Online

Door ReneW om 06:39
_
ReneW Online

Door redone om 06:39
_
Redone Online

Door redone om 06:38
_
Redone Online

Door Tympaan om 06:36
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Boulimia


Paardrijden doe ik niet meer uit schaamte voor mijn overtollige kilo's die meedeinen in galop en draf........en het wás zo fijn!

Slank met een rouwrandje.............


Als klein kind was ik dik. We aten gewone kost en snoep was toen niet iets gewoons. Koekje als er visite was en gebak alleen met zon- en feestdagen.

De dokter had geen kinderen en had zich mateloos verheugd en had voorspeld dat ik op zijn verjaardag geboren zou worden. Hij kreeg gelijk en ik was iets byzonders voor hem. Het moest mij natuurlijk wél goedgaan en ik was eigenlijk altijd zwak, ziek en misselijk. Maar dat dikzijn; dát was het 'em vooral! Zo ging ik ziekenhuis in en uit. Allerlei onderzoeken, waar ik weinig van begreep, maar ik onderging het gelaten. Ik was wat dat betreft gezond en ik kreeg een streng dieet. Het lijstje werd aan de binnenkant van de pottekast geplakt.

Er brak een tijd aan van honger en "vreemd" eten. Maar omdat ik zo'n honger had, at ik de andijvie en spinazie uit het water met een ieniemienie aardappeltje. Yoghurt ipv die heerlijk zelfgekookte pap.Nou had ik het geluk dat we op een boerderij woonden. Zo at ik bietenschijven, als ik de bieten voor de koeien aan het malen was. Een stuk koeienkoek. Ik had toen nog geen idee, dat dat LIJNzaad koeken waren.........En het was feest als de bomen hun vruchten droegen! Mijn vader had een moestuin en daar viel ook meestal wel iets te halen.

Als kind had IK weinig moeite met mijn dikzijn. Maar de omgeving des te meer. Ik werd gepest op school. Als we ergens op visite waren was mijn gewicht hét gespreksthema. Dat vreselijke tracteren op school, waarbij ik altijd werd overgeslagen als ze met het trommeltje met snoepjes voorbij kwamen. Dat soort dingen deden ongelofelijk pijn. Ik begon me te weren. Zo was ik jarig en de dokter was er ook. Op de tafel stond een taart met kaarsjes. "Dat is eigenlijk helemaal niet goed voor jou" zei hij. Hij had altijd zijn handen gevouwen voor zijn buik, als hij zat en die vingertjes konden maar nét bij elkaar, zo'n buik had hij. "moet je eens naar jezelf kijken!" gaf ik als antwoord. Hij moest lachen, maar mijn moeder was woest; zoiets zei je niet tegen de dokter! Toch smaakte de taart niet meer zo lekker............

De tijden van Twiggy braken aan. Mijn zus was helemaal wég van haar. Zo dun wilde zij ook zijn! Ze werd zelfs opgnomen in een ziekenhuis, toen haar gewicht onder de 50 kilo kwam. Zij had anorexia. En toen ze moest eten, kotste ze het gewoon uit! Toen heette het opeens boulimia. Ze deed het niet stiekum en het was een openbaar geheim in ons gezin.

Zij was slank en ik nog steeds dik..........

Bij mij begon het door toeval. Ik had teveel gegeten en het zat me ontzettend dwars. Maagpijn en het zuur. Overgeven was eigenlijk best makkelijk. En als ik teveel gegeten had, was die weg heel makkelijk. Maar ook als ik weinig had gegeten en zo'n spijt had van de calorieën.....Ik kreeg complimenten dat ik afgevallen was! Mijn gedrag werd beloond! Ik viel nog meer af en ik kreeg minder hekel aan mezelf. Op school werd ik niet meer zo erg gepest met mijn figuur. Ik kon normale kleding aan en zelfs een strakke jeans! In mijn tienerjaren droeg ik opgekortte vrouwenjurken en van die gebreidde broeken, die meerekten......Er ging een wereld voor me open.

Ik kreeg wat meer zelfvertrouwen en had hierin ups en downs. Het liep een beetje uit de hand, toen ik gescheiden was. Ik was helemaal de kluts kwijt. Ik werd geslagen en het leven was bij die man niet meer leefbaar, Altijd angst. Ik was daar weg en toen werd hij opgepakt voor pedofilie. Hij had een buurjongetje mee naar huis genomen en die had het thuis verteld..............Ik voelde me zo schuldig. Als ik gebleven was, had hij dit kind nooit iets kunnen doen. Hij bleek ook de neefjes van zijn overleden eerste vrouw te hebben misbruikt. Om eerljk te zijn., was ik blij dat hij overleed aan een aneurysma. Kinderen waren nu veilig en hem bleef een gevangenisstraf en een rechtzaak bespaard.

In de tijd dat ik alleen was, kwam een oude bekende me opzoeken. Hij was ook gescheiden en het verhaal is wel duidelijk..........Het was "een stuk" en ik moest wedijveren met vele vrouwen, want hij had ruimte nodig om zijn scheiding te verwerken. Ondanks dat ik slank was en er best goed uitzag, verloor ik natuurlijk en werd na twee jaar ingeruild voor iets wat 10 jaar jonger was. Ik voelde me zó afgedankt en zo overbodig en begreep niet waarom mij dit allemaal overkwam. Ik lag totaal niet meer "in de markt" en daar moest ik iets aan doen!

Ook door stress en de omstandigheden, kotste ik alles uit. Niet alleen het eten, maar ook de negatieve gevoelens, het verdriet, de eenzaamheid en frustratie. Daarna voelde ik me echt helemaal leeg! En ik werd mooi slank! Ik kreeg complimenten en ik werd weer bekeken. Mijn kledingstijl werd anders. Sexy; ze mochten mij bekijken! Het gaf me eigenwaarde.

Uiteraard is dat allemaal schijn. Alleen uiterlijk, maar dát begreep ik toen niet. Langzaamaan kwam ik in rustiger vaarwater en dacht steeds meer na over wát ik eigenlijk deed en of dat iets bijdroeg aan mijn geluk. Maar de schaamte was zó groot. Ik had nog nooit met iemand over mijn eetstoornis gesproken en ik ging het zien als een stoornis. Het kost ook zoveel energie; ik moest voor mezelf aan zoveel dingen voldoen. De verborgen zijde van mij. Liegen en bedriegen dat mijn geheim nooit uitkwam. De uitvluchten als ik geen gelegenheid had om te braken. Het werd een obsessie!

Lady Di kwam in het nieuws met haar eetstoornis en dát was dat ik de drempel nemen kon. Ik ging naar de dokter. Uiteraard niet meer die van vroeger en deze begreep mijn hulpvraag en stuurde me naar een psychiater. Die zag er weinig heil in, na 25 jaar en ik moest naar een therapeut. Voor die man was de vraag heel belangrijk, wáárom ik iets wilde doen aan mijn stoornis. Ik kwam niet verder met deze vraag, want ik had een duidelijk antwoord. Natuurlijk moet je zelf genezing willen, anders helpt therapie ook niet, maar om zo door te zagen..........Bij een volgende seccie kwam hij weer met die vraag; "Waarom wil je van je boulimia af?". Ik had toen mijn zakken vol en antwoorde; "Omdat de septictank zo snel vol is en verstopt raakt!" Nou was dat ook zo, maar mijn antwoord was meer opstandig en ik voelde me gekwetst. Koppig als ik ook nog ben en eigengereid, besloot ik het alleen te klaren.

Het heeft 10 jaar geduurd. Ups en downs. Ik vertrouwde het goede vrienden toe, omdat ik enorme moeite had met eten in het nabijzijn van anderen. Eten kreeg een andere betekenis. Daar kon je ook van genieten, zonder schuldgevoel. Voor de onbeheerste vreetbuien at ik magere yoghurt met rijstwafels erdoor. Dat vond ik lekker en vulde goed, maar had weinig calorieën. Het lukte me steeds vaker om alles erin te houden.

Het is mogelijk, om te genezen. Maar een tussenweg heb ik nog niet gevonden. Ik kan nu genieten van eten, zonder schuldgevoel, maar ben wel weer "dik". Heel mijn leven moest ik op mijn gewicht letten en nu vind ik dat ik gewoon mag eten wat ik lekker vind. En ik vertrouw er helemaal op dat ook hier een uitweg komt. Er komt een tijd dat ik kan "lijnen" op een gezonde fijne manier. Ik eet wel gezond, maar met teveel tussendoortjes. Mischien als bevestiging, dat ik dat mag hebben en niet uit moet braken.

De weg terug is heel lang en moeizaam, maar ik weet dat het mogelijk is als je het echt wilt. En ups en downs horen gewoon bij het leven. Die heb ik niet alleen, daar krijgen we allemaal mee te maken. Vroeger was IK dik. Nu zie ik overal mensen die iets teveel wegen of dikker zijn dan ik. Ik ben niet alleen met mijn probleem en zo zie ik steeds meer dingen, die ik helemaal niet op mezelf moet laden en daarover een schuldgevoel moet hebben.

Eigenlijk vind ik het fijn om ouder te worden. Ik leer iedere dag. Door het contact met anderen en het lezen, kom ik erachter dat mijn denkwijze vaak fout was en dat ik die moet veranderen voor mijn eigen "genezing".

Fijn dat ik die kansen krijg en mag benutten!





Geplaatst op 28 oktober 2011 14:11 en 3278 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Redone  
28 okt 2011 14:57
Hoi Lijdia, ik werd ook altijd gepest, rood haar en ook een beetje dik, ook al vindt iedereen dat ik niet dik ben blijft dat gevoel in je. Ik sta nog steeds dagelijks op de weegschaal, heb nooit eetstoornissen gehad maar kan het me zo goed voorstellen, knap dat je er van af bent, doe wat je fijn vindt!! :grin:

Franslj.1  
28 okt 2011 15:57
Ik vind het sowieso al van kracht, moed en doorzettingsvermogen getuigen, Lijdia, dat je dit verhaal durft op te schrijven en ook nog eens op je weblog te plaatsen !!!

Naar de rode draad in je leven kijkend, zie ik een continu gevecht om te denken dat je 'moet' zijn, zoals ánderen dit met jou voor hadden.

Straffen en belonen spelen/speelden een belangrijke rol en het daarmee gepaard gaande 'schuldgevoel' als jij dacht iets 'fout' te doen.

Hieraan ligt altijd iets van vergelijken met een ander/iets anders ten grondslag en je zou je de vraag kunnen stellen, of het zin heeft jezelf, als mens, te vergelijken met iemand anders, die er uitziet, zoals het 'hóórt'...

Ik gun je een leven, zónder vergelijken met anderen en inzicht in het nutteloze hier van, zodat je leven een inhoud krijgt, waar jij van kunt genieten...!!

Groet... franslj.
_





_
Benenalie  
28 okt 2011 16:52
Lijdia...

Ik werd ook altijd gepest!
Vroeger werd ik vaak "Bolle"genoemd terwijl ik helemaal niet dik was!
Wat een moeilijke tijd heb je gehad!
Ik hoop dat het je gaat lukken,heb respect voor je doorzettings vermogen.

Sterkte meis!

Marianne.1  
28 okt 2011 17:06
En ik werd gepest omdat ik zo mager was.. tisnooitgoedofhetdeugtniet..
Geweldig sterk ben jij, je zo overal op eigen kracht doorheen geworsteld
_





_
Willem.J.1  
28 okt 2011 21:13
Met heel veel bewondering voor je moed heb ik je verhaal gelezen.
Heel sterk hoe je bezig bent geweest en nu positief in het leven staat.
Respect.

Hera  
28 okt 2011 22:40
Lijdia, ik heb grote bewondering voor je hoe je hier het een en ander duidelijk verteld hebt. Klasse hoor hoe je hiermee omgaat. Ja ook ik werd op school gepest, en ik dan weer om mijn bolle ogen. Complimenten Lijdia, enne succes verder.
_





_
Clear.1  
29 okt 2011 10:44
Wat een verhaal.Jij hebt wel een nare tijd gehad. Zonde voor je kinderjaren. Die horen toch zorgeloos voorbij te gaan.Weet wel, ieder mens heeft een zwak punt.Ik was ook heel onzeker, andere mensen (kinderen)waren altijd beter.Toen ik in de pubertijd kwam veranderde mijn gedrag sterk.Door mijn verlegenheid begon ik stoer te worden.Heeft me wel geholpen moet ik zeggen. De mensen om me heen keken mij met andere ogen aan.En ik werd zekerder van mezelf.En uitdagend.Weet je hou van je zelf.


UniqueColour  
29 okt 2011 19:41
Redone. Ja, kinderen met rood haar werden { worden ?} ook meestal gepest. Dik-zijn zit vooral in je hoofd hé? Ik heb een tijd gehad dat ik géén weegschaal had. Gewoon weggegooit uit frustratie.

Dank voor je lieve woorden
_





_
UniqueColour  
29 okt 2011 19:44
Yoki,
het wás moeilijk ja. Als je eenmaal die vetcellen hebt, blijf je gevoelig voor overgewicht { zeggen ze.. }
Accepteren moet ik ja. Genieten doe ik meestal en bewegen;dáár zit het probleem ben wel altijd bezig, maar geen sport.

lieve groet terug.

UniqueColour  
29 okt 2011 19:51
Franslj, dank voor je lieve woorden.
Dat zoeken naar een inhoud, doe ik nog steeds. Wat doe ik hier en waarom?
Ergens ben ik het geheel kwijtgeraakt en daardoor heb ik altijd strijd met mezelf, m'n karakter, intuïtie, geweten én de buitenwereld.
Eigenlijk kun jij het beter verwoorden dan dat ik kan.........
_





_
UniqueColour  
29 okt 2011 19:53
Dankjewel Alie. Raar, hoe kinderen met elkaar kunnen omgaan. Mijn bijnaam was "Bolletje eierbeschuit". Vreselijk hé, als ze dat riepen of zeiden

UniqueColour  
29 okt 2011 19:55
Marianne, té mager is ook niks. Iemand moet geloof ik de " pispaal" zijn op school
Ik voel me niet zo sterk hoor; ik had geen keus
_





_
UniqueColour  
29 okt 2011 19:58
Eigenlijk weet ik niet of "moed" hier het juiste woord was Willem. Soms moet ik gewoon even iets kwijt . Maar ik hoop, dat sommige met het zelfde probleem iets hebben aan mijn verhaal.
Dank voor je lieve woorden.

UniqueColour  
29 okt 2011 22:53
Dankjewel Hera, voor je lieve woorden.

Kinderen zijn hard onder elkaar hé?
_





_
UniqueColour  
29 okt 2011 23:00
Hi Clear.
Kind was ik eigenlijk niet. Daarvoor is teveel gebeurd in mijn jeugd.
Op mijn 15de werd ik stoer, maar ik sloeg door. Cynisch ook. Ik meette me een gedrag aan, waarbij ik "onkwetsbaar" was. Als ik zelf iemand pijn deed met woorden, kon niemand mij pijn doen; dacht ik.........Gelukkig had jij eerder het evenwicht gevonden
Houden van jezelf is moeilijker dan houden van iets of iemand anders geloof ik.

Franslj.1  
29 okt 2011 23:06
Iets verwoorden, Lijdia, heeft net iets minder in zich dan hoe jij je op een bepaald moment voelt en je zo dúrft te voelen, want alleen dan ben je werkelijk in contact met 'gevoel'...

Groet.. franslj.
_