Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
A blind horse lodge
Genadebrood dieren
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Lodge voor wegwerp / gehandicapte dieren



Mijn Profiel

UniqueColour
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Bij Maya in Afrika
22 oktober 2016 23:33

Naar mijn zus in Afrika!
07 juli 2016 18:33

Lang geleden............
20 april 2016 21:20

Rooie Rakker
10 september 2015 19:51

Geen Snoer Meer
30 juli 2015 17:20




Fotoboeken


Papagaai (9)
_
Katten (35)
_

Natuur (25)
_
Paarden (30)
_

Hangbuikzwijn-trio (13)
_
Schapen en geiten (12)
_






Weblog Vrienden


Hera
Van: hera

Bennekesblogje
Van: Benneke

Redsblog
Van: redone

Piekersels
Van: ChilaE

Koken kunst kouten
Van: wenny-m

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Mo en zo
Van: Marianne

Mijmeringen
Van: Ofsen

Blauwvinger
Van: amida

Leuke dingen
Van: tteun

Bie wotterkaant
Van: Gribou---Greet

Apie is er nog
Van: kortekee




Gastenboek berichten

GerardS
02 januari 2016 12:46
_
Ook op deze wijze wil ik je feliciteren met je verjaardag vandaag en maal er vooral een fijne dag van.

RheaB
02 januari 2015 21:20
_
Lijdia Van harte gefeliciteerd met je verjaardag Groetjes van RheaB

Ria redsblog
02 januari 2015 21:11
_
Lijdia van harte gefeliciteerd met je verjaardag!!!!




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Rosalina42 om 07:01
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 07:00
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door josenboon om 07:00
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door Rosalina42 om 06:59
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door josenboon om 06:59
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door Rosalina42 om 06:58
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 06:54
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door josenboon om 06:54
_
Josenboon Online





_

Andere artikelen



Vakantie Zwitserland



Vanacht kon ik slecht in slaap komen. Dan gaat alles zo malen in mijn hoofd. Het beste medicijn is dan aan iets fijns te denken en zo gingen mijn herinneringen met me op de loop.........


Mijn eerste man { hij is gestorven aan een aneurysma } ging altijd op vakantie in Oostenrijk of Zwitserland. ik was er nog nooit geweest en verheugde me zeer op de geboekte vakantie in Veysonnaz.

Het is eigenlijk een skigebied. Op internet heb ik nu gezien dat er veel veranderd is, maar ik heb het over 1979. In de zomer is er weinig te doen. Maar wij zochten niks om te doen; alleen genieten van de natuur en een appartement, zodat we vrij waren, want we hadden twee honden. George, de boxer die ik als puppy gekregen had en Taschja, die was komen aanlopen.

De reis was ver. Voor mij begint de vakantie zodra ik de deur achter me sluit. Af en toe een stop voor een kop koffie en de omgeving genieten. Voor mijn man was dat anders. Die wilde in één keer en zo snel mogelijk op de plek van bestemming zijn. Gelukkig moesten de honden zo nu en dan eruit. We hadden een termoskan koffie en broodjes meegenomen voor onderweg. Ik had van opwindeing de hele nacht niet geslapen en was doodmoe. Veel gereden heb ik niet en toen ik een poging deed, zat ik opeens midden in een stadcentrum; verkeerde afslag genomen............Maar zo zie je nog eens wat! De TomTom was nog niet uitgevonden en ik ben meer een DomDom en absoluut geen richtingsgevoel.

Zodoende was het al heel erg laat toen we in de omgeving van het dorp kwamen. Het w as aardedonker en er was niks aangegeven. Dat was zoeken. In een landschap waar nergens is. Het was een hele lange smalle slingerweg, waar je niet kon draaien. Gelukkig maar, want aan het einde van het weggetje scheen een lichtje en we hadden het appartement bereikt!

Het appartement was vooral klein. Maar compleet. Als je in bed wilde, wat een slaapbank was, moest je eerst de stoelen van de eethoek op de tafel zetten. Nou heb ik vaak in bedden met een spiraal geslapen, waar je in een soort hangmat ligt. Dat is niet aangenaam, maar omgekeerd is het nog veel erger! Die slaapbank was in de midden zeker 30 cm hoger, dan aan het voeten en hoofdeind. Voor je goed en wel lag, was je al gebroken! Gelukkig waren er nog twee bedden. Die waren opgeklapt in een gangetje. Als je die naar beneden klapte, kon je niet meer naar buiten en de wc niet meer gebruiken..........Maar het beddegoed was hartstikke fijn, om de slaapbank mee uit te vullen tot een horizontaal geheel.

De omgeving was adembenemend mooi. Vanuit het appartement liep je zo de ongerepte natuur in. Eén weggetje ging meteen richgting het bos en daartussen waren van die prachtige alpenweides. Het volgende dorpje leek zo dichtbij en we zouden daar heen gaan wandelen. Het was prachtig weer. Halverwege betrok de lucht en niet veel later, stortregende het. We waren daar niet op gekleed. Vooral George haatte regen. Opeens was hij verdwenen. Misschien was hij teruggegaan?? Dan krijg ik de crisis, als ik m'n "kinderen" niet zie. We kwamen weer voorbij die mooie weide. Er stond een hutje op. En in dat hutje stond een hele grote stier. En achter die stier stond onze George. Gevaarlijk; maar wél droog! Wij konden mooi buiten wachten, want hij was niet van plan om mee te komen en wij waren niet van plan, ons bij de stier in het hutje te vertrouwen. Zijn ogen spraken boekdelen. En het prikkeldraad om zijn wei ook. We hebben die dag het dorpje wat zo dichtbij leek, niet meer bezocht.......Toen het uiteindelijk droog was en George uit zijn schuilhut kwam, zijn we maar huiswaards gekeerd.

We maakten ook toeren door de omgeving. We hadden een BMW 2500. MIjn man zag onderweg een weggetje omhooggaan. Hij kende dat weggetje en had het al eens gelopen. Maar ik had een bord gezien, dat het alleen toegankelijk was voor aanliggende woningen en percelen. Hij negeerde dat. Zo gingen we speldbocht in en uit en het weggetje werd steeds smaller. We konden de bochten niet meer in één keer maken. Aan de ene kant van het weggetje ging een steile wand omhoog en aan de andere kant ging het steil naar beneden. Het weggethje was bezaaid met steentjes en stukken rots. Geen goede houvast voor de banden. Toen werden de remmen ook nog heet......Ik stond doodsangsten uit en moest stukken rots achter de banden stapelen, want de auto hing steeds gevaarlijk dicht boven de afgrond. Mijn zenuwen begaven het bijna. Maar als de nood het hoogst is, is de redding nabij. Een man in een Jeep. Die hielp de auto weer op het juiste spoor en nam mij mee in de auto naar veiliger oorden. Hij kon vreselijk schelden in het Frans, maar troostte mij, dat het leed nu geleden was. Ik spreek geen Frans, maar dat we stomme toeristen waren die met het leven speelden, was duidelijk! Ik vergeet die rit nooit meer.

Wandelend was het toch een stuk veiliger. Vooral die grote wilde beken vond ik prachtig. Dat water wat naar beneden donderde met zo'n geweld en kracht, tussen die grote rotsen. Vaak moest je met een wandeling zo'n beek oversteken en Taschja moesten we dragen, omdat die zeker meegesleept zou worden. George had een hobby. Hij kon niet zwemmen, maar speelde heel graag in water, zolang hij kon staan. Hij was dan aan het graven en was helemaal gelukkig als hij een steen had gevonden. We woonden aan de spoorlijn in Rotterdam en hij speelde altijd in het slootje, wat langs het rangeerterrein liep. Hier kon hij zich helemaal uitleven. Water én stenen. We stonden aan een grote beek. Tussen de rotsen waren plekken waar het water stil leek te staan. En die plaatsen waren diep uitgesleten door het water. Ik had er naar staan kijken en gooide gedachtenloos een steentje in dat water. Opeens een hele grote plons. Dat was Taschja, die ook eens een steentje nadook! Dat deed ze nooit; zij had meer iets met stokjes......Zij kolkte en dobberde rond in zo'n draaikolk en we moesten te water, om haar er weer uit te halen. Dat water uit de bergen is vooral héél erg koud!

In de avond als we de honden nog uitlieten, stonden we aan het weggetje voor de appartementen. Het ging daar heel steil naar beneden en helemaal beneden zag je de miniatuurhuisjes van Sion, de hoofdstad van Wallis. Al die piepleine lichtjes. De lucht was helder en nog nooit heb ik zoveel sterren gezien. Alsof je er zo bij kon, zo dichtbij leken ze. Het was eind augustus en als je wilde, liep je zo naar de sneeuw en de gletsjers.

Bergdorpjes met huizen van hout. Zelfs de dakpannen waren gemaakt van hout! Daar was een sfeer, dat je je eeuwen terug in de tijd waande. We aten er iets. Een "Kalte Platte" met boerenbrood en allerlei soorten ham en spek, geserveerd op een houten plank. Ik vroeg me af, wat hie zou geuren in dit dorp, als er brand uit zou breken. Vragen kon ik het niet, want ze spraken alleen Frans. Maar het hield me tot nu toe bezig. Pas las ik in mijn "maankalender-boek" dat ze het hout voor deze huizen op 1 maart vooral ná zonsondergang kappen. Dan is het onbrandbaar. Zelfs kachels worden hier van gebouwd. Het blakert zwart, maar brand niet!

Het was een vakantie om nooit te vergeten. En toen ik vanmorgen wakker wewrd, was die gedachte aan die vakantie er nog. Ik zoch het op op internet. De appartementen zijn meer en groter geworden. Maar aan de schitterende natuur is niks veranderd. De meeste foto's zijn van internet. De mijn ben ik vergeten en liggen nog op de zolder van mijn huis in Baarle-Nassau. Ik kan en mag daar niet meer bij........Gelukkig heb ik de foto van Taschja en George nog! De rest is in mijn herinnering.













Artikel links



Geplaatst op 19 oktober 2011 15:50 en 1808 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Benenalie  
19 okt 2011 17:54
Lijdia....


Wat erg dat je man aan een aneurysma is overleden.
Ben heeft het in 2005(in zijn hoofd) overleefd!
Jammer dat je niet meer bij je spulen kunt en mag komen!
Fijn dat de mooie herinneringen zijn gebleven,met een stil
verlangen naar!
Zwitserland is een prachtig land! :grin:




UniqueColour  
20 okt 2011 18:20
Bij mijn man zat het in "de familie". Eén zus en twee broers zijn inmiddels aan een aneurysma overleden.
Ik ben meer spullen vergeten of kon ik niet meenemen. Ik heb de erfenis afgestaan en alles is nu verboden terrein voor mij.
Herinneringen kan niemand mij afnemen

Dat van Ben wist ik; had ik gelezen op je blog. Hij heeft erg veel geluk gehad. Ook al is hij nu een kasplantje........

lg Lijdia
_





_
UniqueColour  
20 okt 2011 18:24
Bij mijn man zat het in "de familie". Eén zus en twee broers zijn inmiddels aan een aneurysma overleden.
Ik ben meer spullen vergeten of kon ik niet meenemen. Ik heb de erfenis afgestaan en alles is nu verboden terrein voor mij.
Herinneringen kan niemand mij afnemen

Dat van Ben wist ik; had ik gelezen op je blog. Hij heeft erg veel geluk gehad. Ook al is hij nu een kasplantje........

lg Lijdia

Ofsen  
21 okt 2011 13:12
Veysonnaz is mooi hoog gelegen. wij zijn daar ook een keer geweest en in het dorpje op de andere berg Nendaz. je kunt daar genieten van de natuur en de bergen. in Sion boodschappen doen. met de lift de sneeuw in. maar ook bezoeken aan andere hooggelegen bergdorpjes. je kijkt je ogen uit daar. er is veel verandert daar en de wegen zijn perfect geworden. met de caravan hebben we 9 weken ook rondgetoerd en toen op de camping in Sion een week gebleven. beneden is een meertje uitgegraven. prachtig helder en koel water met een schitterend restaurant er bij. wij hebben daar de wereldkampioenschappen vaandelzwaaien meegemaakt.
_