Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
A blind horse lodge
Genadebrood dieren
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Lodge voor wegwerp / gehandicapte dieren



Mijn Profiel

UniqueColour
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Bij Maya in Afrika
22 oktober 2016 23:33

Naar mijn zus in Afrika!
07 juli 2016 18:33

Lang geleden............
20 april 2016 21:20

Rooie Rakker
10 september 2015 19:51

Geen Snoer Meer
30 juli 2015 17:20




Fotoboeken


Hangbuikzwijn-trio (13)
_
In memoriam (35)
_

Katten (35)
_
Van alles en nog wat. (10)
_

Paarden (30)
_
Natuur (25)
_



Weblog Vrienden


Hera
Van: hera

Bennekesblogje
Van: Benneke

Redsblog
Van: redone

Piekersels
Van: ChilaE

Koken kunst kouten
Van: wenny-m

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Mijmeringen
Van: Ofsen

Blauwvinger
Van: amida

Leuke dingen
Van: tteun

Bie wotterkaant
Van: Gribou---Greet

Apie is er nog
Van: kortekee




Gastenboek berichten

GerardS
02 januari 2016 12:46
_
Ook op deze wijze wil ik je feliciteren met je verjaardag vandaag en maal er vooral een fijne dag van.

RheaB
02 januari 2015 21:20
_
Lijdia Van harte gefeliciteerd met je verjaardag Groetjes van RheaB

Ria redsblog
02 januari 2015 21:11
_
Lijdia van harte gefeliciteerd met je verjaardag!!!!




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door LadyLely om 00:44
_
LadyLely Online

Door Keesvi om 00:27
_
Keesvi Online

Door ruudriekje om 00:10
_
Ruudriekje Online

Door emilkool om 23:55
_
Emilkool Online

Door Natura om 23:53
_
Natura Online

Door TrixL om 23:53
_
TrixL Online

Door Conny48 om 23:51
_
Conny48 Online

Door xxmokum om 23:49
_
Xxmokum Online





_

Andere artikelen



mijn Schoolbank


Ik heb nog twee boekjes van Oud-Alblas uit vroeger tijden. Daar staat deze foto ook in.

Gisteren heb ik me aangemeld bij "mijnSchoolbank.nl".

Niet dsat mijn schoolperiode de leukste was in mijn leven, maar ik ben zo benieuwd naar hoe het bepaalde mensen in het leven is vergaan.

Geen jeugdsentiment, maar iets vanuit "mijn Heimat".


In de periode dat ik eigenlijk op de kleuterschool had moeten zijn, was ik altijd bij mijn moeder. Ze werkte in een direktiekeet, op een bouw.

Ik was een buitenkind. Ik voelde me gelukkig tussen de koeien in het weiland. Kijken in de slootjes. Er was altijd iets nieuws te ontdekken in de polder. Ook in de direktiekeet, had ik het naar mijn zin. Het was altijd gezellig als de mannen koffie kwamen drinken. Vaak was er gebak! Ik stond heel streng vanaf mijn vierde op dieet. Die mannen vonden dat onzin en ik kreeg vaak wat toegeschoven.

Ik heb daar ook eens paardje gereden en dát heb ik geweten. Er waren grote pakken gekomen en die lagen in de keet. Op één zo'n pak had ik "paardje gereden" en had plezier. Maar daarna..............mijn benen werden rood en het deed pijn en het jeukte ongelofelijk. Die pakken bleken glaswol te zijn, voor de isolatie. Toen ik op mijn 27ste mijn eerste rijles had en er een droom in vervulling ging, had ik zadelpijn en mijn kont was doorgereden, maar dat was niks in vergelijking met destijds!

Ook mijn claustrofobie heb ik daar opgedaan. Ik was in het inmiddels verschenen gebouw gegaan. Het was het waterleidingsgebouw in Alblasserdam, niet ver van ons huis. Dáár zag ik dingen, die ik nog nooit had gezien. Wastafels met glimmende kranen! En allemaal aparte toiletten en heel anders dan onze wc. Jammer, dat ik niet had gezien, dat er nog geen klinken op de deuren zaten en door de toch, moet de toegangsdeur zijn dichtgevallen. Ik zat opgesloten en kon met geen mogelijkheid meer weg. Ik had klompjes aan en heb geschreeuwd en met mijn klompjes op de tegels gestampt. Er waren vensters, maar ik kon er niet bij......Gelukkig waren en nog mannen op de bouw, die mijn gehoord hebben en er kwam hulp! Maar sinds die tijd, heb ik iets met gesloten deuren..........

Opeens was het feest voorbij. Ik moest naar school. Ik was er een vreemde en ik had geen idee, wat ze van mij verwachtten. Armen over elkaar en je mond dicht. De uren duurden zó lang. Opgesloten. De ramen van de oude swchool, waren zo hoog, dat je niet naar buiten kon kijken. Je zag alleen een stukje lucht. Wij woonden aan het eind van het dorp. De kinderen uit het dorp, kende ik niet. Een buurjongen van mij, zat in mijn klas, maar die had reeds zijn vriendjes gevonden op de kleuterschool. Ik was dik en werd gepest.

Inmiddels weet ik dat kinderen die gepest worden op school, daar eigenlijk zelf schuld aan zijn. Je láát jezelf pesten en verdedig je niet. Maar maak dat een kind maar eens duidelijk. Het komt nog steeds voor, op vrijwel alle scholen. Ik deed echt mijn best, maar snapte van alles niet zoveel.Er was eens een ouderavond en mijn ouders gingen erheen. Juffrouw Bezemer vertelde hen dat ik vooral een lui kind was en mijn best niet deed. Woest waren ze en ik begreep het niet. Mijn vader is daarna nooit meer op zo'n avond geweest; uit schaamte voor zijn dochter. Waarom zou ik ook mijn best nog doen? Op de é'n of andere wijze kreeg ik het toch voor elkaar om nooit te blijven zitten!

Negatieve gedachten kun je omzetten en inmiddels heb ik geen "haat" meer tegenover die tijd. Was nu eenmaal zo en gelukkig is het voorbij.

Wat me altijd is bijgebleven zijn de begrafenissen. We stonden twee keer aan hetr graf van schoolgenootjes. Eén meisje had leukemie. Wij wisten dat ze ziek was, maar niet wát leukemie was. Ria kwam maar heel weinig op school en één keer kwam zij en was ze helemaal kaal. Ik vind het zo triest, dat er nooit over gesproken is. Ze was zo ziek en had altijd smoezen om niet met gym mee te hoeven doen. Dat bestond uit een spel op het schoolplein en Ria was daar gewoon te moe voor, maar moest toch meedoen. Ze maakte een keer haar vinger kapot, zodat er bloed kwam, om onder de gymles uit te komen. Triest zoiets...........En opeens was Ria dood. Alle kinderen uit de klas gingen naar het kerkhof. Nooit, nooit zal ik dat verdriet vergeten van haar familie. vooral haar oma ging bijna uit, daar aan dat graf. Ze waren allemaal in het wit gekleed. Al die bloemen........

De tweede keer was het een jongen uit mijn klas, die opeens dood was. Nekkramp. We gingen nog bij Hugo kijken. Hij lag in zijn kist, in zijn ouderlijk huis. De moeder zat naast de kist en haar ogen keken niet. Ze schudde onze handen. Ook dat vergeet ik nooit meer. Daarna de begrafenis. Gelukkig hadden we toen een meester, die erover sprak en doorhad, dat kinderen zoiets ook moeten verwerken.

Uit mijn klas zijn er nog twee die zeer vroeg gestorven zijn. Pieter Jan, een buurjongen had kanker en is al jaren dood. Eén jongen was na zijn huwelijk naar Roemenië vertrokken om daar een boeren bedrijf op te bouwen. Niemand weet of het zelfmoord was, of dat hij niet goed is geworden achter het stuur, maar hij is zo op een vrachtwagen geknalt en op slag dood. Die berichten hoorde ik altijd van mijn moeder. Nu heb ik geen contacten meer met "vroeger" en toch blijft er iets van mijn wortels in de Alblasserwaard en daarom heb ik me aangemeld bij 'mijnSchoolbank' Heel raar, om dan die jongen daar op een klassenfoto terug te zien.

Niet alles is triest. Van mijn schooljaar zijn er niet zoveel aanmeldingen. Sommige die zich wel hebben aangemeld hebben ook een foto geplaatst van hoe ze er nu uitzien. Dat is heel leuk natuurlijk! Die school is er nog steeds. Hij staat tegenover het woonhuis, waar mijn ouders hebben gewoond. Ik was al van die school, toen we daarheen verhuisden. Het is er allemaal nog....maar ik heb er niks meer te zoeken.

De scholen die ik later heb bezocht; de Huishoudschool en de MAVO, zijn alletwee afgebroken. Van de laatste begrijp ik niks. Het was een nieuwe school. Ik heb de verhuizing nog meegemaakt en de opening. Blijkbaar gaan gebouwen tegenwoordig niet langer mee dan 35 jaar. Ook mijn zus had op de MAVO gezeten, die toen nog MULO heette. Leuk om namen tegen te komen, van mensen waarmee zij bevriend was.

De MAVO was wel leuk. De tijd dat je geen schooltas had, maar een pukkel. Zo'n legertas en dan nog liefst halfverselten, waar je boeken omgevouwen punten kregen en waar eigenlijk niet alles inging, zoals in die lederen schooltassen. Maar het hoorde nu eenmaal zo; het was modern! De tijd dat er een brommer kwam.......Ik kreeg een oranje Batavus, die ik leter verruilde voor een Batavus Bronco; eentje met een hoog stuur. Mijn wens ewas een Puch, maar ik kreeg dat schakelen niet voor elkaar. Gelukkig is me dat bij mijn rijbewijs halen wél gelukt.

Op de lagere school hadden we de CITO-toets. Ik was natuurlijk overal te stom voor en moest naar de spinazie-academie; zo werd de Huishoudschool genoemd. Zo'n stomme school. Ik streek om een zakcentje bij te verdienen, de was bij de buurvrouw en daar moest je oefenen op een zoekdoek en toen het moeilijker werd, op een kussensloop..............Ik deed de laatste klas van die school, tegelijkertijd met de eerste van de MAVO en kon toen door naar de HAVO. De toestand thuis liet dat niet toe en ik ben op kamers gegaan en moest werken.

Pas toen ik gescheiden was, heb ik een opleiding gedaan als ziekenverzorgster, omdat daar niks mee mis kon gaan; dat kon ik zéker halen! Dat heb ik ook gehaald, met hele goede cijfers en kon eigenlijk verder leren.

Zover is het niet gekomen. Toen zat ik opeens thuis en was alleen nog maar ziek. Depressie, fibromyalgie en borderliner en daarvan wil ik genezen. Ik ben een laatbloeier, dus heb alle moed. Eerst alle negatieve dingen uit die rugzak. Geen negatieve gedachten meer over mijn schooljaren. Wie weet hoe ik nog kan lachen, met mensen die ik ontmoet bij 'mijnschoolbank'. Zij hebben vast een andere kijk op die jaren en uiteraard waren er dingen om te lachen; alleen zag ik dat toe nog niet.



Dat winkeltje heb ik nog gekend. Ze verkochten er ook elektrische apparaten en lampen.


Zulke foto


Artikel links



Geplaatst op 06 september 2011 15:04 en 7920 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Mariekevannim...  
06 sep 2011 16:55
Ik wens je een gezellige tijd op je schoolbank.nl
grtjs Marieke

Lia25  
06 sep 2011 18:54
Ik hoop dat je vindt, wat je zoekt Lijdia op schoolbank.nl

Groetjes Lia
_





_
UniqueColour  
07 sep 2011 14:13
Marieke en Lia,

wie weet wie ik daar weer ontmoet om herinneringen op te halen!

lieve groet Lijdia

Hera  
08 sep 2011 22:48
Ha Lijdia, ik hoop dat jij nog leuke contacten tegenkomt. Bij mij viel het zwaar tegen, ééntje uit de klas van de lagere school en van de Mulo helemaal niemand gezien. Er reageerden toen wel klasgenoten van mijn zus die 2 klassen hoger zat. Nou daar had ik weinig aan natuurlijk.
_





_
UniqueColour  
10 sep 2011 14:35
Hera, ik ben bang dat het mij ook zo vergaat........
Degene die ik nog eens had willen "terugzien" hebben zich niet gemeld op "mijnSchoolbank".

Om meer te zien, moet je pluslid worden. Dat ben ik hier ook en heb je toch wel hele leuke voordelen, maar om daar voor geld te wachten, of misschien ooit iemand zal reageren............
En ik zie me niet geroepen om alles wat te activeren, want ik zou veel schoolfoto's kunnen plaatsen.
Misschien doe ik dat nog eens, als ik daar meer tijd voor heb
Mijn zus is 5 jaar ouder en ik ken die klasgenoten hun namen wel, maar zij mij niet, dus.....
.......hebben wij wellicht de zelfde ervaring

lieve groet, Lijdia