Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
A blind horse lodge
Genadebrood dieren
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Lodge voor wegwerp / gehandicapte dieren



Mijn Profiel

UniqueColour
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Bij Maya in Afrika
22 oktober 2016 23:33

Naar mijn zus in Afrika!
07 juli 2016 18:33

Lang geleden............
20 april 2016 21:20

Rooie Rakker
10 september 2015 19:51

Geen Snoer Meer
30 juli 2015 17:20




Fotoboeken


Papagaai (9)
_
Schapen en geiten (12)
_

Van alles en nog wat. (10)
_
Katten (35)
_

Natuur (25)
_
Hangbuikzwijn-trio (13)
_



Weblog Vrienden


Hera
Van: hera

Bennekesblogje
Van: Benneke

Redsblog
Van: redone

Piekersels
Van: ChilaE

Koken kunst kouten
Van: wenny-m

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Mijmeringen
Van: Ofsen

Blauwvinger
Van: amida

Leuke dingen
Van: tteun

Bie wotterkaant
Van: Gribou---Greet

Apie is er nog
Van: kortekee




Gastenboek berichten

GerardS
02 januari 2016 12:46
_
Ook op deze wijze wil ik je feliciteren met je verjaardag vandaag en maal er vooral een fijne dag van.

RheaB
02 januari 2015 21:20
_
Lijdia Van harte gefeliciteerd met je verjaardag Groetjes van RheaB

Ria redsblog
02 januari 2015 21:11
_
Lijdia van harte gefeliciteerd met je verjaardag!!!!




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Rosalina42 om 06:15
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 06:14
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 06:13
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door joke om 06:13
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door Rosalina42 om 06:12
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 06:12
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 06:11
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 06:11
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Storm


Dit is Spekkie. Voor haar is ook in huis niks veilig. Gelukkig zit die Pulpa de Pimientos in blikken!

Als ik vandaag mijn ogen opendoe en uit het venster kijk, zie ik een dpressieve donkergrijze hemel Zo'n kleur grijs, die ook grijs is in alle betekenissen van het woord.

Maar ik moet positief denken........


........en lig koortsachtig te bedenken wát er leuk zou kunnen zijn vandaag, met dit weer, waarin zelfs de honden geen zin hebben in een wandeling.

Naast mij hoor ik een vreemd geluid, wat toch ergens bekend voorkomt. Het is Pedres; uit zij longen komt een piep en rochel, die vorige week uit mijn longen kwamen. Zijn oortjes voelen niet warmer aan dan gewoonlijk, maar voor alle zekerheid begin ik straks meteen met Aconitum

De bomen voor het huis zwaaien als geschonkene heen en weer. Als ik er een tijdje naar kijk, word ik wee in mijn buik. Het is hetzelfde gevoel, als je in de trein zit en er een trein naast de jouwe vertrekt en je ogen zien beweging, maar je weet nog niet of jouw trein rijdt of die andere. Eén boom doet niet mee. Het is een hele statige boom. Veel evenwichtiger ook dan die andere lange slungels. Deze boom overdenkt zijn leven en hij heeft alle tijd om de top te bereiken. Zijn fundament is al overdacht en stevig. een lekkere dikke stam en dan stevige takken. Die anderen hebben zo'n haast om kun kop in de zon de steken en overal bovenuit te komen, maar ze worden niet oud. Als ze echt harde tegenwind krijgen, breken ze af. Dat zie je de statige boom gewoon denken.

Opeens gebeurd er wat in de lucht. De ekster landt in één van de zwiepende bomen. Hij of zij komt even kijken of het nest van vorig jaar nog in takt is. Dat is nog prima! Ik heb vanuit mijn bed de bouw kunnen volgen. ieder takje is wel zo overwogen tussen de anderen gevlochten; het is een heel stevig nest. Ik voel me niet zo prettig, want ik heb er vaak aan gedacht om dat nest weg te halen. Tussen de breukstenen van de boerderij en op de hooizolder wemelt het vanaf eind april, van de jonge vogeltjes. Maar ieder jaar worden het er minder en ik wist niet waar dat aan lag. Tot ik met een oudere vrouw uit het dorp zat te praten. Zij had het zelfde probleem en vertelde dat eksters vlakbij de boerderij een nest hadden gebouwd en de jonge, uitvliegende vogeltjes voor "het oprapen" hadden. Het evenwicht wordt verstoord. Door dit voedsel aanbod komen er meer eksters en minder kleine vogeltjes. Van de ene soort weet ik de naam niet. De anderen zijn zwaluwen, want dat kan ik zien aan hun staart. Maar hoe zou ik het vinden, als mijn zo zorgvuldig gebouwde huis opeens met de grond gelijk gemaakt wordt..............Het eksternest zal wel blijven, vrees ik.

De ekster vertrekt weer. Zelfs door het dubbelglas, voel ik de wind en kou, maar ik moet er toch uit. Wind en kou, maakt hongerig en de paarden en zwijntjes willen ongetwijfeld iets te eten.

Het deurtje in de grote hooideuren wordt uit mijn handen gerukt. De grote deuren zwabberen als natte lakens aan de lijn heen en weer aan hun rail. Aan één kant is de ijzeren haak afgebroken en ik zet hem vast met touw. het is me één keer overkomen, dat hij uit de rails werd getild door de wind. Pas als zo'n deur op de grond ligt, zie je hoe groot ze zijn. Het palen, breekijzers en touwen is het mij toen gelukt om die deur er weer in te hangen, maar ik voorkom het toch maar liever. Als de wind niet gaat liggen, moeten de paarden vandaag op stal blijven. Dan zet ik ze wel zo, dat ze vrij rond kunnen lopen, in twee groepen, want die deuren kunnen bij zo'n wind niet open. Voorlopig hebben ze genoeg aan hun hooi.

Voor de zwijntjes moet ik een zak zemelen uit de auto halen, maar de kruiwagen voor het voer staat in de stal en die kruiwagen kan niet door het kleine deurtje. Ik moet nu iets anders verzinnen en zij wensen toch warme slobber. Van een pak meel, een zakje zuurkool en twee blikken Pulpa de Pimentos Choriceros Dulces del Cristal, maak ik een prachtige rode "soep". Die blikken waren heel voordelig en heb er dus behoorlijk veel ingeslagen. Ik ben gek op tomaat, paprika en eigenlijk alle groenten, maar mijn talen zijn niet perfect en wát dit is weet ik niet, maar ik vind het niet te eten. Met wat voor kruiden, knoflook of wat dan ook; het is en blijft vies en ik ben benieuwd wat de zwijntjes ervan zullen vinden. Ze duiken erop af! En ik moet zo lachen, als ik hun bekkies zie. Ik ga meteen mijn digi halen. Alsof ze met mjn lippenstift hebben gespeeld! Die blikken zijn dus toch nog ergens goed voor!

Als ik naar binnen ga, weet ik weer, dat ik gister de dakgoot zou gaan repareren. Weer krijg ik een straal water in mijn nek. Maar eerst even een bakkie koffie. Ik sta voor het keukenraam en zie de grijze wolken overdrijven. Ze hebben enorme haast. De windmolens verderop draaien dan ook op volle sterkte. Het enige voordel van die dingen is, dat je altijd weet, uit welke hoek de wind waait, als er geen wolken zijn.

Als je onderaan de wei komt, loopt een beekje en na dat beekje, begint een strook bos. Daar is altijd wel levendigheid te bespeuren. De kolonie kraaien, die tegen de avond in mijn grote spar bij het huis, komen vergaderen, zijn nu in dat bos. Ze spelen met de wind. Ze vliegen op en laten zich dan meevoeren door de wind, met hun vleugels wijd, worden ze door de lucht geblazen. Dit is zo leuk om naar te kijken! Die enorme vrijheid en speelsheid van die dieren. Wat is de natuur toch mooi!

Vanavond moet ik mijn stemmingsdagboek weer invullen. En de plezierige activiteiten die ik deze dag heb gedaan. Er was een lijst met voorbeelden bij en daar stond ook bij;1- naar de lucht lijken. 2- naar de geluiden in de natuur luisteren - en ik was zo verbaasd. Zouden er mensen zijn die dit niet doen? Dát is toch het leven en ik weet niet beter, omdat ik midden in de polder geboren ben en me altijd heb verbaasd over de prachtige dingen van de natuur. Dat zijn de dingen, waardoor je een depressie, hoe diep ook, weer te boven kan komen; al is het maar een doodgaande plant of hulpbehoevend dier, wat jouw zorg nodige heeft. Maar ik heb het nooit in het lijstje "plezierige activiteiten" gezet. Ik moet er nog aan wennen, want ook op hele slechte dagen, blijk ik opeens heel veel plezierige activiteiten te hebben gedaan.

Misschien stond ik er zelfs niet bij stil, toen ik mijn bed zo neerzette, dat ik meteen als ik mijn ogen opsla, de lucht en de boomtoppen kan zien en als het meezit, de zon op mijn gezicht voel, want gordijnen heb ik niet. Al voel ik me nog zo ziek, of depri; ik vind het heerlijk om naar buiten te kunnen kijken. Maar hoeveel mensen hebben dat voorrecht? Als ik in een stad ben en om me heen kijk, krijg ik het soms Spaans benauwd. Huizen in zulke nauwe straatjes, waar het onmogelijk is, als je beneden woont, om de lucht te zien. Of huizen die zo gebouwd zjn, dat de vensters uitkijken op een blinde muur van het tegenoverliggende pand. Straten zonder bomen, die wiegen in de wind en waar je aan het blad kunt zien, in wat voor jaargetijde je zit. Geen fluitende vogels vanuit hun nest, die je hoort als je wakker wordt. Geen wonder dat er zoveel mensen depressief worden, denk ik dan. Bij mij is het een combinatie met de boderline, die ook nog eens genetisch is bepaald en ik moet niet mijn emoties verbruiken voor die mensen die daar misschien heel erg gelukkig wonen.

Positief moet ik denken! Ik neem nog een bakkie; kijk naar de vogels en ga weer naar buiten. Ik zie de sneeuwklokjes iedere dag verder boven de grond uitkomen. Maar nu zijn er een helehoop bedekt door golfplaten. Waar komen die nou weer vandaan?? Ik kijk op de daken en mis daar niks. Ik ga ze nu ook niet weghalen, want als de wind eronder komt, snij je je polsen af, met die rotdingen, die zo scherp zijn als messen. Ik ga weer naar binnen en haal het kistje, waar ik het hout in doe voor de kachel. Bij dat houthok is het opeens erg licht. De golfplaten zijn vertrokken. In eerste instantie word ik boos. Als er een klusje gedaan is hier, is het altijd provisorisch en volgens mij kun je het beter in één keer goed doen; je moet het toch doen en waarom twee keer?? Het afdak heeft zo gelekt deze winter dat min basic instinc boven kwam en ik met een ijspriem de blokken hout van elkaar moest hakken; die waren allemaal aan elkaar gevroren en kletsnat, als ze in de kachel kwamen en het ijs eraf dooide.

Positief denken........! Wat een geluk! Ik moet nu toch dat dak zelf maken en ik hoef het nu niet eerst af te breken; dat heeft de natuur voor mij gedaan. En ik heb meteen iets om op mijn "plannen-lijstje" in te vullen. In gedachten vlecht ik zelf mandjes, van de elzen en wilgen, die ik nog moet knotten en doe daar hang-geraniums in en hang die aan het houthok, zodat je je hoofd niet kunt stoten tegen die golfplaten en dakgoot, die er ook nog aan moet. Dat vlechten heb ik ooit geleerd in de kliniek, want dat was goed tegen depressies, vond men. Goh, dat ik daar na 23 jaar nog iets aan ga hebben, wie had dát kunnen denken!

Nu ik toch aan het dagdromen ben; ik schilder ook zo graag. En er liggen nog heel veel schaaldelen, die te dun zijn voor een schuurtje of afrastering. Ik maak daar plantenbakken van en verf ze lavendelblauw. Dát wordt namelijk de kleur van de boerderij. Okergeel met lavendelblauwe accenten. Ik heb nog tekeningen van vlinderkasten; ik poot paarse seringen en vlinderstruken..........ik....

De kuch van Pedres brent me weer terug. Vandaag om de twee uur Aconitum. En daarna willen ze eten. De afwas moet nog gedaan. De tweede helft van de kamer. de kattenbak verschonen.

Inmiddels is het bijna donker. het stormt nog steeds. Het was een grijze dag. Maar niet voor mij, deze keer. Ik denk aan de mensen, die een MIddeleeuws feest hadden georganiseerd, niet zo ver hier vandaan. Voor hen hoop ik, dat het allemaal goed gegaan is, maar ben bang voor alle standhouders met buitenkramen en deze storm. Jammer, als je plannen maakt en daar heel veel tijd en energie instopt en het dan in het water ziet vallen door het "verkeerde" weer.

Gelukkig kan ik mijn mandjes binnen vlechten en die bloembakken timmer ik ook net zo gemakkelijk op de tafel in de kamer in elkaar. Mijn doelen en planningn moeten haalbaar zijn, anders word ik daar weer depri van. En vaak helpt mijn intuïtie wat ik wel en niet moet doen. Ik had meegekunt naar dat Middeleeuwse evenemant, maar omdat ik nog niet helemaal beter ben, heb ik dat aanbod afgeslagen. Achteraf maar goed, want met dit weer heel de dag buiten in de kou, had niet goed geweest voor mijn longen en de Aconitum is nu voor Pedres.



Rita heeft ook zichzelf geschminckt. Van Henry heb ik geen foto, die keek steeds de andere kant op. Hij wil geen travestietje spelen,denk ik.


Grapje.




Geplaatst op 28 februari 2010 18:45 en 2177 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
MHDE.1  
28 feb 2010 19:17
Meis, wat kan jij toch heerlijk schrijven :grin:
Zat net je artikel te lezen....echt leuk.
En wat ben je ook een dierenvriend he
I love it !

Gr Marianne

Hera  
28 feb 2010 19:53
Ha Lijdia, wat een geweldig verhaal van je. Wat kun jij je gedachten toch goed verwoorden. Knap hoor. Veel van wat je schrijft kan ik ook zo voor me zien - leuk is dat.
_





_
UniqueColour  
28 feb 2010 20:29
MHDE, natuurlijk heb ik jouw konijnen al een keer bekeken en gelezen over je tomaten, maar ik wist niet dat jij activiteiten begeleidster was. Tijdens mijn opleiding ZV moest ik ook stage lopen op die afdeling. we gingen zingen met een groep "beginnende alzehimer patiënten. En wát zongen wij o.a.?? Altijd was Kortjakje ziek! De dames vonden er weinig aan en één ging zingen..altijd was Kortzakje ziek en ieder lag in een deuk, Toen kreeg ik op mijn kop, dat ik wel serieus moest blijven.hhahahahh;
Hopelijk heb jij meer humor en dierenliefde vast en zeker op de kinderboerderij!

I love you to

En Hera; als ik schrijf, heb ik in ieder geval de chaos in mijn hoofd onder controle, want ik kan niet zo snel typen als denken............. En ik schrijf heel graag. Maar het is "geboren" uit therapie; om mijn gedachten op papier te zetten. Wat jij schrijft is dus een groot compliment; dank je wel!