Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
A blind horse lodge
Genadebrood dieren
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Lodge voor wegwerp / gehandicapte dieren



Mijn Profiel

UniqueColour
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Bij Maya in Afrika
22 oktober 2016 23:33

Naar mijn zus in Afrika!
07 juli 2016 18:33

Lang geleden............
20 april 2016 21:20

Rooie Rakker
10 september 2015 19:51

Geen Snoer Meer
30 juli 2015 17:20




Fotoboeken


Paarden (30)
_
Hangbuikzwijn-trio (13)
_

Honden (21)
_
Natuur (25)
_

Katten (35)
_
Papagaai (9)
_



Weblog Vrienden


Hera
Van: hera

Bennekesblogje
Van: Benneke

Redsblog
Van: redone

Piekersels
Van: ChilaE

Koken kunst kouten
Van: wenny-m

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Mijmeringen
Van: Ofsen

Blauwvinger
Van: amida

Leuke dingen
Van: tteun

Bie wotterkaant
Van: Gribou---Greet

Apie is er nog
Van: kortekee




Gastenboek berichten

GerardS
02 januari 2016 12:46
_
Ook op deze wijze wil ik je feliciteren met je verjaardag vandaag en maal er vooral een fijne dag van.

RheaB
02 januari 2015 21:20
_
Lijdia Van harte gefeliciteerd met je verjaardag Groetjes van RheaB

Ria redsblog
02 januari 2015 21:11
_
Lijdia van harte gefeliciteerd met je verjaardag!!!!




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Anneke921 om 08:03
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Wibootje om 08:02
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door sippy om 08:00
_
Sippy Online

Door Rosalina42 om 07:59
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 07:58
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door tteun om 07:57
_
Tteun Online

Door Rosalina42 om 07:57
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Jaco49 om 07:55
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst





_

Andere artikelen



Schuldgevoel......

Door weer eens onoverdacht te handelen, zit ik weer met een ongelofelijk schuldgevoel.

En dat uit zich in mijn eetstoring, waarvan ik dacht genezen te zijn.


Adri en Ali komen dus dit week-end weer, om decomputer te brengen. Ik verheug me vooral op hhet bezoek; het was de laatste keer zó gezellig!

In mijn geboortedorp ken ik een meisje, wat vroeger altijd bij mijn moeder was. Mijn moeder zag haar als een kleinkind. Ze speelde met mijn speelgoed......Mijn moeder overleed en ook voor haar was dat heel erg. We hebben nog regelmatig contact per email, maar het is te ver om mij eens te bezoeken.

En zo werd er een idee geboren...........Als ze nou eens met A&A mee kon rijden? Ik schreef haar van mijn idde, wat ik zelf fantastisch vond.............Ze verheugde zich heel erg. Dus belde ik A&A en die vonden dat helemaal geen goed idee. Niet dat ze iets tegen het meisje hebben, maar de auto is gewoon vol! Die grote Rex gebruikt de hele achterkant en bovendien is zo'n reis voor hen al inspannend genoeg.

Nu zit ik dus met een enorm probleem; Het meisje is teleurgesteld. Ik heb zo'n spijt van mijn overhaaaste en vooral ondoordachte actie. Waarom denk ik niet eerst voor ik handel?! Ik ben dus boos op mezelf. Teleurgesteld dat ik in "oud en fout" gedrag terugval. Ik voel me waardeloos, dat het me niet lukt, zulke fouten te vermeiden.

Het resultaat is boulimi en dat brengt me helemaal "in de put". Waarom lukt het me niet en ben ik zo "zwak".

Ik zette de tv aan voor de nieuwsberichten. Daarna kwam een uitzending overeetstoornissen en ik heb het uitgekeken. Heel veel herinneringen kwamen boven.

Mijn zus had anorexia en wilde niet eten. Ik stond vanaf mijn 4de streng op dieet en werd voor mijn dikzijn gepest op school; het ging niet goed met me en onze huisarts wuifde altijd die hulproepen van mij weg. Er kwam een vervanger en ik stortte mijn hart uit; hij wilde me heel graag een verwijzing geven voor professionele hulp. De eigen huisarts kwam terug en toen heb ik er toch van langs gekregen; "hoe ik het in mijn kop kon halen om dergelijke verhalen daar op te hangen over hoe het er bij ons thuis aan toeging!" Ik kreeg een potje seresta mee. Mijn moeder kreeg altijd librium. Het was een door en door goede vrouw, maar je kon er met "problemen" niet terecht. Ze had genoeg aan zichzelf. Mijn zus was op mijn 11de weggelopen, door de lakens aan elkaar te knopen en het hazenpad te kiezen via het zolderraam. Met mij ging het helemaal niet goed en ik besloot uit de situatie te vluchten door op kamers te gaan. Ik trok me helemaal terug; was bang voor mensen, durfde geen winkels meer in...........Ik zette het medicijnpotje steeds vaker in het rampje van de dokter, wat zijn vrouw, die assistente speelde, trouw vulde; er was totaal geen controle op. Toen ik er voor mij gevoel genoeg had, nam ik ze inéén keer in, maar overleefde en de dokter zei: "zie je nu wel, dat je niet zonder je moeder kan!" en ze stopte mij thuis in bed en ik vervloekte alles en iedereen dat ik zelf niet gewoon dood kon gaan!

Via een leraar. die me door de middelbare school had gesleept, kwam ik in een kliniek, waar ze me weer wat oppepten. Ik schaamde me zo voor die eetstoornis, dat ik het niet in mijn hoofd haalde daar iets over te zeggen......Pas toen Lady Diana in de kranten stond met haar probleem, ben ik naar een arts gegaan, maar toen was ik 25 jaar verder. Na 10 jaar worstelen dacht ik dat het wel voorbij was, maar nu weet ik; het gaat niet voorbij en een terugval is zo snel gebeurd. Eerst gaf ik lichamelijke klachten de schuld; ik had iets verkeerds gegeten en het moest eruit........; ik had zo het maagzuur......enz.

De psyche van de mens is zo gecompliceerd!

En hoe kwam dat nu opeens weer zo?

Ik kreeg andere anti-depressiva, die ik niet goed verdroeg en ging naar de dokter. Willi maakte een afspraak voor mij, omdat ik altijd afgescheept wordt door de assistente { ook weer de vrouw van de dokter!} Meer dan een jaar geleden was mijn laatste bezoek aan hem. De recept-telefoon is er voor de medicijnen. Ik kwam op mijn afspraak en moest me eerst melden bij de assistent-vrouw. Dan moet je vertellen wat er aan scheelt. Zij wilde me niet doorlaten, want met zo'n probleem moest ik bij de apotheek zijn! Dat vond ik niet en ik voelde me zó rot, maar ik mocht niet door naar de volgende ronde en kon mooi weer gaan. Ooit wilde ik een afspraak maken voor Willi zijn moeder, die zich ook zo slecht voelde en mij is het niet gelukt. Uiteindelijk kwam ze een ronde verder en bleek nierkanker te hebben. Inmiddels is ze alweer een jaar geleden geopereerd. In mijn ellende zei ik tegen die assistente dat het zo moeilijk was,m om hier bij de dokter te komen, zoals Frau Thelen vorig jaar, waar ik ook ben weggestuurd met mijn afspraak voor haar en dat die wél kanker had. Ze vloog achterde bali vandaan, met uitgestrekte arm kwam ze op me af en ik moest meteen de praktijk verlaten, want dit pikte zij niet! "Nee, ik heb een afspraak en ik blijf"! zei ik haar, terwijl ik op haar toeliep. Ik moest gaa en anders belde zij de politie! Maar ik stond aan degrond genageld en ging niet! Daarop vloog ze de spreekkamer binnen en zei daar iets. Toen kwam de dokter en ik dacht; gelukkig!! Hij ging zo vlak voor mij staan, zodat ik omhoog moest kijken. Hij zei dat ik meteen de praktijk moestverlaten! Zo niet zou hij de politie bellen, want ik was daar niet gewenst!! Mijn emoties draaiden hoogtoeren en ik bevond me in een slechte film. Er werd niet gevraagd wat eraan de hand was en ik begreep hier niks van. Hij bleef bij zijn mening; ik moest eruit en als ik niet zou gaan, zou hij de noodarts opbellen en werd ik opgesloten!

Ik was niet in staat om te gaan en zette me op één van de stoelen, waar mensen moeten wachten voor een glazen wand, voor ze door de inspectie komen en uiteindelijk in de wachtkamer mogen { die vrijwel altijd leeg is} Er zat nog een vrouw en die zat aan haar stoel genageld en wist niet waar zij kijken moest. Er werd weer gedreigd met de noodarts en de politie, maar mijn bloeddruk en hartritmestoornissen lieten mij niet toe om op te staan en ik belde Willi en zei dat ik afgehaald wer en waarom. De dokter liet me zitten, maar zijn vrouw kwam iedere keer dat ik weg moest en deed demonstratief de glazen tussenwand op slot als er iemand kwam of ging.

Uiteindelijk kwam Willi. Een andere assistente, die alles gezien en gehoord had, had de tussenwand niet afgesloten., dus Willi ging meteen naar binnen en vroeg wat er loos was. De dokter zie dat zijn vrouw had gezegd, dat ik handtastelijk was geworden en haar had aangevlogen! Willi geloofde daar niks niks van: hij kent me al ietsje langer en zei dat ook niet tegen mij, want zoveel onrecht had ik niet kunnen vewerken. Hij nam me mee naar buiten en zoals ik had verwacht, viel ik; niet in staat om te lopen en daarom wilde ik niet weg! Bij grote emeoties gebeurt dat altijd. Er kwam een vrouw uit de praktijk, die me een adres gaf van een dokter die met dergelijke situaties wel beter om kon gaan en dáár gingen we heen. Die had geen tijd. Maar hoe nu verder? Bij de huisarts had ik "Hausverbot"en ik heb toch mijn medicijnen zo nu en dan nodig; dus een recept van een arts. Door bemiddeling van het ziekenfonds kreeg ik een verwijzing van de huisarts voor de psychiater, maar ik mocht niet zelf die verwijzing af komen halen; dat was te gevaarlijk blijkbaar.

Nu moet ik dus de 24ste deze maand naar Trier. Alles is mis aan en met mij en bovendien een gevaar voor mijn omgeving volgens de dokter. Hij kent mij niet eens en heeft nooit een dossier gezien. Hij verweet Willi ook ,dat ik met de vorige huisarts ook al niet klaarkwam. Dát kon willi bevestigen, want die ging ooit met mij naar die arts, toen ik helemaal de kluts kwijt was en een paniek-storing had. Otto was net overleden; ik had geen huis, woonde in de stal en wist niet hoe het verder moest.......Willi had medicijnen gekregen om me "plat te leggen" in dergelijke situaties omdat ik rommelde met mijn medicijnen, want ik had weer suïside neigingen en stuurde ons zo naar huis met de mededeling dat ik normaal moest doen!

Het is allemaal alweer een paar maanden geleden en ik dacht dat ik het wel verwerkt had, maar op sommige momenten komt het boven drijven en voel ik me helemaal overbodig op deze wereld, waar ik soms niks van snap. En dan doe ik ook nog andere mensen zo'n verdriet.

Nu zit ik te janken en voel me nog rotter! Geen meelij met mezelf aub; er zijn veel ergere dingen en ik wilde het gewoon even van me afschrijven; als therapie.

Mijn dieren weten als geen ander hóe ik in elkaar en hen nooit iets zal doen; net zo min als de vrouw van de dokter.

Ik heb een rotdag, maar hij is nog niet voorbij. Ik ga lekker naarhet bos met de honden. Er waait een frisse wind en die heb ik nodig om mijn kop vrij te maken. Morgen zie ik er de humor weer van in!

Het kwam allemaal door die uitzending, waarin vooral gewezen werd op professionele hulp in het beginstadium van de problemen!

Maar dan moet je wel geluk hebben met je huisarts. Ik ben zo vaak tegen een muur van onbegrip gelopen en dat het allemaal mijn schuld was dát ik problemen had en uiteindelijk ga je dat geloven............



Artikel links



Geplaatst op 16 oktober 2013 15:43 en 2496 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Gribou---Greet  
16 okt 2013 16:03
Wat een verhaal joh !

Dat dit alles soms weer naar boven komt is wel logisch toch , alleen hoop ik voor je dat je het weer heel snel een plekje kunt geven , dat het je leven niet heel negatief beïnvloedt .
De boswandeling .. duim heel hard voor je dat die genezend werkt !

groetjes Greet

Marianne.1  
16 okt 2013 17:19
Och Lijdia- het was hartstikke lief bedacht. Meelij? Niks hoor, ik hou van zulke spontane invallen, en tja, dan gaat er wel es wat mis maar o wat zou het saai zijn zónder! En ik weet uit ervaring dat er, naast bevlogen artsen, ook oliebollen met een doktersdiploma zijn.
_





_
Benenalie  
16 okt 2013 17:49
Heftig!!!
Ik kan me indenken dat alles weer boven komt,ik wens heel veel sterkte en dat je het een plekje kunt geven!!

Franslj.1  
16 okt 2013 18:12
Ik wil je geen meelij aanreiken, Lijdia, maar wel de energie om te mogen zijn, zoals je bent....

Groet, franslj.
_





_
Benneke  
16 okt 2013 18:51
Nou Lijdia, het zit weer eens niet mee meid. Ik hoop dat je samen met Willi je jier door heen kan slaan. Veel sterkte toegewenst


Benneke

Redone  
16 okt 2013 22:21
Ik hoop dat je lekker het bos in bent geweest, vaak scheelt dat zo veel he Lijdia, probeer alles toch een plek te geven en waarom schuldig voelen???
Sterkte met alles en denk er om jij bent een kei!!!
_





_
Ladybird50  
16 okt 2013 22:39
Hallo Lijdia.

Sterkte met alles,hoop dat je samen met willi eruit komt.
Soms helpt het om even een frisse wandeling te maken .
Je hoofd even leegmaken.
Sterkte
Liefs Els.

Gast  16 okt 2013 22:46
Hallo Lijdia op de allereerste plaats ben je een mens met het hart op de goede plaats. Het is jammer dat je de lat voor jezelf zo hoog legt. Waarom een schuldgevoel? Ik ben ook heel impulsief en dan doe je de dingen vanuit je hart en ook dingen die soms niet handig zijn dat herken ik heel erg. Het meisje kun je afbellen en zeggen dat het niet zo handig was om niet vooraf te vragen aan AA of ze meekon. Teleurstellingen horen bij het leven. Je mag zijn wie je bent echtwaar.
Jammer dat dit er zo erg inhakt bij je. Dat bepaalde zaken zoals boulimi op de loer liggen snap ik ook maar al te goed, herken het ook.
Morgen is ook alles weer anders en heel goed dat je dit van je afschrijft, ook dat doe ik hetzelfde. De vrouw van de dokter is een apart verhaal en ik hoop voor je dat je een luisterend oor krijgt bij iemand anders. Laat je niks aanpraten. Jij weet wie je bent maar zorg wel dat je je niet zo laat kleineren als je dat lukt samen met Willi.Ik wil je nog op een ding wijzen misschien kun je er iets mee. Jouw woorden Geen meelij met mezelf aub , dit zegt iets van jou net als dat ik niet zielig gevonden wil worden dat ik slecht hoor maar aandacht is wel heel belangrijk ook voor jou net als iedereen die dat nodig heeft. Sterkte voor je en ik hoop dat de boswandeling je goed heeft gedaan. Liefs Fran

_





_
UniqueColour  
17 okt 2013 13:40
Heel hartelijk dank voor jullie reacties. Positieve gedachten allemaal en een hart onder de riem!

Ik antwoord niet persoonlijk, want mijn emoties heb ik nog niet op een rijtje, maar het gaat al veel beter hoor!

Het is heerlijk, dat men hier iets van zich af kan schrijven en er mensen zijn die de ander even een duwtje geven in de goede richting; dat waardeer ik heel erg,

lieve groeten allemaal en een hele fijne dag allemaal

Ofsen  
17 okt 2013 13:47
Na onze ontmoeting, waar we een inkijk hebben gekregen in je leven en omgeving, zagen we iemand die zoveel liefde afstraalt en geeft, zoveel zorg geeft aan dieren, dat het woord 'ik ben zo zwak' zeker niet op jou van toepassing is. tussen de regels door, na al dat heftige in je leven, zie ik iemand die juist heel sterk is, want menigeen zou er allang aan onderdoor zijn gegaan. je moet jezelf niet gelijk de put in praten als er iets niet lukt. zeg gewoon tegen die persoon, joh ik heb alles geprobeerd maar het lukt helaas niet. want zo en zo is het, het geval.Punt. zal ze volledig begrip voor hebben ondanks dat ze het jammer vindt. de rest van je verhaal is behoorlijk heftig. kijk die laatste zinnen herinneren me weer aan die krachtige Lijdia die er elke keer weer boven op komt door haar eigen kracht. Ik ga naar het bos met de honden. goed zo. uitwaaien. ik zei in mijn turbulente leven altijd: de beuk er in. liefs van ons.
_





_
UniqueColour  
18 okt 2013 15:34
Hallo René,
dank voor je vriendelijke en bemoedigende woorden.
Het vervelende van borderline die uitersten in emoties en gevoelens. Maar geweldadig was ik gelukkig nog nooit!! Bij jou ging de beuk erin en ik heb zoiets van; ik laat me niet kisten en heb ergens toch een enorme overlevingsdrang om er wat van te maken.

Mijn probleem was niet haar probleem! Ze komt gewoon met haar vriend het week-end van 8 novenber!

Ik verheug me erop, net zoals op jullie bezoek!